1 Korintiërs 12:4–11 & Romeine 12:4–8

Datum: 22 Junie 2025 (Oggenddiens)

Prediker: Johan Janse van Rensburg

“Vir ‘n LEWENDIGE UITSENDING van die preek kliek hier om dit te kyk”

Preek sal gepubliseer word sodra beskikbaar

Liewe gemeente, wanneer ons dink aan die kerk, wat sien ons? ’n Gebou? ’n groep mense? ’n Instelling? Paulus nooi ons uit om die kerk met nuwe oë te sien – nie as iets mensliks nie, maar as iets goddeliks: die liggaam van Christus. In beide 1 Korintiërs 12 en Romeine 12 skryf Paulus oor hoe die Gees die kerk vorm – nie as ’n klomp losstaande individue nie, maar as ’n eenheid met baie lede, elk met ’n unieke plek en roeping. Vandag gaan ons stilstaan by die vraag: Wat beteken dit om werklik kerk te wees?

 

  1. Die kerk is die liggaam van Christus – nie net ’n organisasie nie, maar ’n organisme.

In Romeine 12:4–5 skryf Paulus: “Ons het baie lede in een liggaam, en die lede het nie almal dieselfde funksie nie. So vorm ons almal saam een liggaam in Christus, en afsonderlik is ons lede van mekaar.” Paulus gebruik hier ’n prentjie wat ons almal verstaan – die menslike liggaam. Jou liggaam het oë, ore, hande, voete – en elkeen het sy unieke plek. Net so is die kerk nie net ’n bymekaarkom van mense wat toevallig dieselfde geloof deel nie. Dit is ’n bonatuurlike werklikheid: die liggaam van Christus self.

 

  1. Die Heilige Gees gee gawes – maar die gawes is nie vir onsself nie.

1 Korintiërs 12:4–7 sê: “Daar is verskeidenheid van genadegawes, maar dit is dieselfde Gees… Aan elkeen van ons word ’n werking van die Gees gegee tot voordeel van almal.” Let op: dit is die Gees wat die gawes gee, en die doel is die voordeel van almal. Dit beteken nie elkeen kry net ’n gawe om homself te versterk of uit te leef nie – nee, dit is altyd tot opbou van die gemeente.

 

  1. Ware kerkwees vra deelname – nie net teenwoordigheid nie.

Baie mense dink vandag aan die kerk as iets wat hulle “bywoon” – soos ’n vertoning of ’n diens wat gelewer word. Maar Paulus se visie van die kerk is veel dieper: jy is kerk. Jy’s nie ’n toeskouer nie; jy’s ’n deelnemer. En as jy nie jou gawe gebruik nie, verloor die liggaam iets.

 

  1. Kerkwees is ’n gawe – maar ook ’n roeping.

Dis ’n gawe om deel te wees van God se familie. Ons is nie alleen op hierdie pad nie. Ons word deur Christus self aan mekaar verbind, deur die Gees met gawes toegerus, en deur die Vader geroep om sy lig in die wêreld te wees. Maar kerkwees is ook ’n roeping – dit vra betrokkenheid, toewyding en liefdevolle diens.

 

Gemeente, mag ons weer met nuwe oë kyk na wat dit beteken om kerk te wees. Nie net as bywoners nie, maar lede van die liggaam. Nie net as verbruikers nie, maar deelnemers. Nie net as verskillende mense nie, maar as een in Christus. Die Heilige Gees werk in en deur ons – met gawes, roepings en opdragte – sodat ons saam die liggaam kan wees waardeur Jesus vandag in die wêreld leef.