Johannes 1:19-39
Datum: 1 Februarie 2026 (Oggenddiens)
Prediker: Johan Janse van Rensburg
“Vir ‘n LEWENDIGE UITSENDING van die preek kliek hier om dit te kyk”
Preek sal gepubliseer word sodra beskikbaar
Johannes 1 begin nie met ’n opdrag of ’n wet nie, maar met ’n openbaring. “In die begin was die Woord…” Van die eerste vers af is dit God wat die inisiatief neem en Homself bekend maak. Maar die hoofstuk bly nie net by groot waarhede nie. Die fokus skuif gou na konkrete mense, persoonlike ontmoetings en eerlike gesprekke. Dit is juis in hierdie ontmoetings waar vrae en antwoorde die draers van geloof word. Johannes 1 leer ons dat geloof dikwels nie begin by sekerheid nie, maar by ’n vraag.
Die hele hoofstuk draai rondom een kernvraag: Wie is Jesus? Dit begin by Johannes die Doper wat gevra word: “Wie is jy?” (Joh. 1:19). Is jy die Christus? Is jy Elia? Is jy die profeet? Johannes se antwoorde is opvallend eerlik en nederig. Hy sê nie wie hy graag sou wou wees nie; hy sê eenvoudig: “Ek is nie.” Hy definieer homself nie deur titels of status nie, maar deur sy roeping: “Ek is ’n stem wat roep.” Sy identiteit lê daarin dat hy na ’n Ander wys.
Dan ontmoet ons Jesus self, en dit is betekenisvol dat sy eerste woorde in Johannes se Evangelie nie ’n preek of ’n wonderwerk is nie, maar ’n vraag: “Wat soek julle?” (Joh. 1:38). Dit is ’n ontmaskerende vraag. Jesus vra nie wat hulle glo of hoeveel hulle weet nie, maar waarna hulle hart verlang. Want dit wat ’n mens soek, openbaar wie jy werklik is. Soek jy sekerheid, erkenning, genesing, antwoorde, rigting – of soek jy uiteindelik God self? Hierdie vraag klink steeds deur in elke kerkbank, elke huis en elke stil oomblik van eerlike selfondersoek.
Die dissipels antwoord Jesus se vraag met ’n vraag van hulle eie: “Rabbi, waar bly U?” Op die oog af klink dit soos ’n eenvoudige, praktiese vraag, maar daar lê iets baie dieper daarin. Hulle vra nie net waar Hy oornag nie; hulle vra of hulle by Hom mag wees. Hulle soek nie net kennis nie, maar gemeenskap. Hulle wil nie net hoor wat Jesus leer nie; hulle wil sien hoe Hy leef. Hulle soeke is na verhouding, nie net na inligting nie.
Jesus se antwoord is ewe belangrik. Hy gee nie ’n adres of ’n verduideliking nie. Hy nooi: “Kom kyk.” Dit is ’n oop uitnodiging. “Kom kyk” beteken: kom beleef self, kom wees saam, kom ontdek. Jesus vra nie vooraf sekerheid of volmaakte geloof nie; Hy nooi mense op ’n pad van ontdekking.
Wanneer Andreas later sy broer Simon gaan haal en sê: “Ons het die Messias gekry!”, is dit nie ’n afgeronde teologiese verklaring nie. Dit is eenvoudige getuienis van ’n ontmoeting wat hom verander het. Dieselfde gebeur wanneer Filippus vir Natanael roep en Natanael twyfel. Filippus probeer hom nie oortuig met argumente nie; hy herhaal bloot Jesus se woorde: “Kom kyk.”
So word Jesus se uitnodiging die taal van die kerk. Ware geloof nooi. Dit probeer nie alles verklaar nie, maar wys na ’n ontmoeting. Johannes 1 herinner ons daaraan dat geloof nie die eindpunt is nie, maar die begin van ’n reis. ’n Reis waarin God altyd groter, dieper en ryker is as wat ons ooit kan dink.
